Mei 2016

Je was een kind en wist niet beter .....

Als kind heb je inderdaad geen weet van het verdwijnen van dingen. Als volwassene maar al te goed. Veertien jaar wonen we nu in Driemond. Toen we kwamen, waren er nog vier winkels over van de vele voorheen: Chris, met zijn fietsenhandel, Maurits Dalmulder en later Cees Venema en hun slagerij, Een paardenspullenwinkel  in de vroegere  smederij op de hoek van het Zandpad en de Burg. Bletzstraat en Bleijenberg, die als enige nu nog over is.Je was een kind en wist niet beter.

Er stond een gymzaal bij de oude basisscholen en ook de "stadsvilla's" aan het begin van de Lange Stammerdijk waren er nog net niet. De oude Geinburgia kantine draaide nog volop en op de hoek van het Sluispad bij de brug stond nog geen huis. En, heel belangrijk, er was elke dag een brugwachter die niet alleen de brug open deed maar ook de zwemmende kinderen in de gaten hield en strooide als het glad was. Als fietser hoefde je minder hard te trappen over de hoge brug naar Weesp en zondags kerkte men nog in het Kerkwijkgebouw. Enkele van de buren met wie je vaak gezellig stond te kletsen, zijn overleden.

In zo'n korte tijd in een kleine gemeenschap als de onze verandert er al zoveel. Maar ook veel blijft hetzelfde:  Het vrolijk kinderrumoer op het schoolplein, behoedzaam voorbijschuivende schepen, paardenhoeven op de dijk, moeders met kinderen achterop.

Ik vond deze prachtige foto van zo'n moeder op de Stammerdijk terwijl ze de Sluisfabriek passeert. Een beeld van wat weggegaan is  samen met wat vast nog lang zal blijven.

Tjark Keijzer    

 

meer historische stukjes kunt u vinden op historischekringdriemond.nl