WORTELOPDRUK
februari 2026
Van Kelten tot Vikingen, van Sjamanisme tot Christendom; overal neemt hij een belangrijke plek in in de symboliek; wordt hij aanbeden. De boom! Als boom des levens, als stamboom, als Yggdrasil, de Wereldboom van de Noorse mythologie, die alle werelden omspant en verbindt. De Kelten zagen bomen als dragers van wijsheid en magie. Elke boom had zijn eigen betekenis en symboliek. Zo stelden zij een horoscoop op met de bomen die elk een deel van het jaar vertegenwoordigden. Was je bijvoorbeeld onder (het teken van) de linde geboren – geboren tussen 11 en 20 maart – dan had je een levendige fantasie en was je niet-materialistich ingesteld. Onze eigen Germanen hadden de heilige eik. In onze ‘nuchtere’ tijd lijkt de magie van de boom meer in de belangstelling te komen. Mensen vinden ontspanning bij het omarmen en knuffelen van deze reuze planten; Prinses Irene gaf jaren geleden al het goede voorbeeld.
Praktisch gezien zijn ze natuurlijk heel waardevol: denk aan het zuiveren van de lucht, de CO2 opslag, de schoonheid en biodiversiteit: een boom is op zich al een leefgemeenschap van planten en dieren en inmiddels weten we ook dat bomen en andere planten onderling contact hebben, o.a. via hun wortels en vergeet niet het vermogen om ons verkoelende schaduw te schenken! En op open terrein breken bomen de kracht van de wind en beschermen zo gebouwen. Je kunt erin klimmen en vruchten van plukken of er gewoon van genieten
In ons dorp zie je overal bomen; groot, klein, oud jong, diverse soorten alleen of in groepen en rijen geplant. Ze genieten enige bescherming. Je hebt een kapvergunning nodig wil je er een of meerdere weg hebben. De hoogste van alle staat alleen. Vroeger had hij nog twee bijna even grote buren, maar de gemeente, in haar wijsheid, besloot dat ze weg moesten. Ik zie die eenzame reus vanuit mijn huis en passeer hem als ik over het Zandpad langs het water loop. Laatst sprak ik hem in gedachten aan en hij leek te reageren. “De grond is hier zo hard. Mijn wortels willen niet diep en door de kade is er weinig ruimte. Ik heb zuurstof, vocht en voeding nodig dus duw ik ze maar naar boven om dat alles te verkrijgen. De mensen gingen mopperend en struikelend over de tegels langs me heen, tot men de tegels weghaalde die ik omhoog had gedrukt maar nog keken de mensen niet goed uit en schopten vloekend tegen mijn arme wortels en sommigen riepen: die boom moet om! Toen kwam er een man met een pot en kwast en verfde mijn wortels wit. ‘zo zien ze die in het donker,’ zei hij. Wat een schande: verf!. Ik moest meteen denken aan mijn soortgenoten met witte ringen om zo zichtbaar te zijn langs de wegen en ook andere bomen die met een blauwe stip hun doodvonnis krijgen “
Peinzend vervolgde ik mijn weg en passeerde een bord dat ik nog niet eerder zag:
WORTELOPDRUK – Dat vond ik nou een echt ouderwets woord
met daarbij de waarschuwing dat je moest opletten met lopen. Kijk, zo kan je ook met de natuur omgaan en niet meteen rigoureus de bijl erin. Hoewel die witte verf ….?
