Dorpskrant Driemond - april 2012

Ruzie bij de brandweer

Dat kunnen we niet gebruiken! zult u zeggen. Nee, natuurlijk niet, ruzie is nooit leuk maar bij de brandweer helemaal niet! Het gaat hier om een verhaal dat Jan Buurman, een van de leden van de Historische Kring Driemond, vertelde. Het was over onenigheid tussen de brandweer van Weesperkarspel en die van Abcoude.

Wat was er gebeurd?

Begin december 1961 brak er brand uit in het voormalige café-restaurant De Vink en Jan, die voor het raam van zijn woning aan het Gein zat te studeren, volgde snel de langsrazende Austin brandweerwagen van Weesperkarspel.

Bij De Vink bleken de Abcouder spuitgasten er al te zijn. Was het nu een klus voor de eersten of lag het gebouw in Abcoude? Jan hoorde het geruzie: voor ons, nee voor ons (misschien is er nog een oude Geinbrugger die er meer van weet?) Wie er uiteindelijk brand meester mocht roepen is niet duidelijk want in het Utrechts Nieuwsblad van 4-12-1961 was te lezen dat de beide corpsen niet veel meer konden uitrichten: de Vink was niet te redden. Twee jongetjes van 9 en 12 uit Abcoude hadden een fikkie gestookt. Dus toch misschien een klus voor Abcoude.

Weesperkarspel was in 1966 Driemond geworden en onze brandweer viel voortaan onder Amsterdam. Maar onze jongens waren nog steeds heetgebakerd want bij de eerste gelegenheid waarbij het corps van Driemond moest samenwerken met de Amsterdammers ontstond er ruzie en rukte men elkaar de brandspuiten uit de handen. Gelukkig gaat dat tegenwoordig een stuk beter.

Er was ook sportieve competitie: Toen we net in het dorp woonden, vertelde mijn buurman, Cees Venema hoe hij met zijn vorige buurman, René de Groot, de strijd aanging wie het eerste bij de kazerne was bij een alarm. René won meestal en dit kwam, ontdekte Cees, omdat hij zijn fiets al klaar had staan in de gang. Hij hoefde alleen de voordeur maar open te gooien en kon zo wegrijden. Cees z n fiets stond in de schuur.

Je staat er niet altijd bij stil hoe belangrijk en veelomvattend het werk van de brandweer is; en zeker niet zonder risico. Het is lang geleden dat men niet veel meer kon doen dan emmers water doorgeven en op het vuur gooien, gebouwen met natte kleden bedekken of gewoonweg omhalen. Branden van nu zijn veel ingewikkelder. Denk bijvoorbeeld aan alle chemische producten die gebruikt worden en al het kunststof in woningen. Ook moeten de brandweerlieden slachtoffers uit auto’s zagen, drenkelingen redden, kelders leegpompen en ga zo maar door. Dat je dat als vrijwilliger allemaal wilt doen, en zo je eigen leven in de waagschaal stelt, verdient grote waardering!

Tjark Keijzer